Citaten van Alfred de Musset

Alfred de Musset

Alfred de Musset

Frans schrijver

Leefde van: 1810-1857

Categorie: Schrijvers (Hedendaags) | Frankrijk

  • De oogsten hebben dauw nodig om te rijpen; om te leven en te voelen heeft de mens de tranen nodig.
  • Ik ben te laat gekomen in een wereld die te oud is.
  • De mond zwijgt om te luisteren naar het spreken van het hart.
  • De eeuwige wijsheid is de eeuwige stilte.
  • De vrouw die werkelijk wil weigeren, volstaat ermee nee te zeggen; als ze gaat uitleggen waarom, wil ze overtuigd worden.
  • Laten we ons geschil rusten, en ons glas legen.
+3

Citaten 1 t/m 10 van 70.

  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +26
    Een vrouw is als uw schaduw: volg haar en ze ontvlucht u, ontvlucht haar en ze volgt u.
    Origineel: Une femme est comme votre ombre: courez après, elle vous fuit; fuyez-la, elle court.
    Bron: A quoi rêvent les jeunes filles II, Chant premier
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +15
    Een mens zonder geduld is als een lamp zonder olie.
    Origineel: L'homme sans patience, est la lampe sans huile.
    Bron: La Coupe et les lèvres Invocation
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +10
    Liefde noch vriendschap hoeven te krijgen wat ze kunnen geven.
    Origineel: L'amour ni l'amitié ne doivent recevoir que ce qu'ils peuvent rendre.
    Bron: Les comédies et proverbes (1849)
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +8
    Alleen de stem van het hart bereikt een ander hart.
    Origineel: C'est cette voix du coeur qui seule au coeur arrive.
    Bron: Stances à la Malibran (1836)
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +8
    De mond zwijgt om te luisteren naar het spreken van het hart.
    Origineel: La bouche garde le silence Pour écouter parler le coeur.
    Bron: Nuit de Mai
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +8
    De ondankbaarheid is het graf der goedheid.
    Origineel: Le bien a pour tombeau l'ingratitude humaine.
    Bron: La Coupe et les Lèvres (1831)
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +6
    Het gebed is een kreet van hoop.
    Origineel: La prière est un cri d'espérance.
    Bron: L'espoir en Dieu. Voor de volledige tekst zie: www.poesie-francaise.fr
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +6
    Het is een hele wereld, die ieder in zich ronddraagt! Een ongekende wereld, die in stilte wordt geboren en sterft.
    Origineel: C'est tout un monde que chacun porte en lui! un monde ignoré qui naît et qui meurt en silence!
    Bron: Fantasio (1834) I, 2
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +6
    Het leven is een slaap, waarin de liefde een droom is.
    Origineel: La vie est un sommeil, l’amour en est le rêve
    Bron: A quoi rêvent les jeunes filles
  • Alfred de Musset
    Alfred de Musset
    - +
    +5
    De grote kunstenaars hebben geen vaderland.
    Origineel: Les grands artistes n'ont pas de patrie.
    Bron: Lorenzaccio (1833) I, 5
Alle Alfred de Musset citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al 20 jaar op citaten.net.

Over Alfred de Musset

Louis Charles Alfred de Musset (Parijs, 11 december 1810 – aldaar, 2 mei 1857) was een Frans romantisch dichter, toneel- en romanschrijver.

Musset maakte sinds zijn zeventiende deel uit van het "cenacle", een groep kunstenaars en romantische schrijvers rond Charles Nodier, dankzij diens neef, Paul Foucher, die hem er introduceerde. Daar maakte Musset kennis met dichters en schrijvers zoals Victor Hugo, Alfred de Vigny, Prosper Mérimée en Sainte-Beuve.

Na zijn eerste verzenbundel richtte Musset zich op het theater. In 1830 bracht hij zijn eerste stuk, La Nuit vénitienne ou Les Noces de Laurette, op de planken. Dit stuk was geen succes. Mogelijk was er een oppositie tegen zijn stuk georganiseerd. Musset reageerde op een manier die tekenend is voor zijn karakter. Daar waar een ander schrijver, zich bewust van zijn genie, waarschijnlijk het publiek verder zou hebben bestookt met zijn stukken, gaf Musset het op, vervuld met afschuw door zijn
falen.

Medio 1833 begon Musset een stormachtige verhouding met de Franse schrijfster George Sand. De verhouding was gepassioneerd, maar eindigde abrupt in maart 1834 in Venetië. Deze op de klippen gelopen relatie betekende een klap voor Musset en gaf zijn genie een soort van pijnlijke rijpheid.
Het verbreken van de relatie had een blijvend effect op Musset: hij verloor zijn vrolijkheid en toonde gevoelens van wrangheid en desillusie, gevoelens die men in zijn werken terugvindt. Na de breuk had Musset enkele kortstondige verhoudingen en raakte hij verslaafd aan absint.
Die bitterheid vindt men terug in zijn misschien wel bekendste werken: in de toneelstukken uit de periode 1833-34 (Caprices de Marianne, Lorenzaccio, On ne badine pas avec l’amour) en in de vier grote gedichten van Les Nuits (1835-37), die een ware kroniek van zijn gevoelens vormen.

In de laatste jaren van zijn leven verslechterde de gezondheid van Musset. In 1852 werd hij gekozen in de Académie Française, maar gleed geleidelijk weg in eenzaamheid. Literair was hij over zijn hoogtepunt en lichamelijk was hij gesloopt. Het wonderkind van de Romantiek stierf op 46-jarige leeftijd te Parijs, toen al behoorlijk in de vergetelheid geraakt.

Uit Wikipedia