Citaten van Hugo Raes

Hugo Raes

Hugo Raes

Belgisch schrijver en dichter

Leefde van: 1929-2013

Categorie: Dichters (Belgisch) | Dichters (Hedendaags) | Schrijvers (Belgisch) | Schrijvers (Hedendaags) | België

  • Het geluk is de vrijheid krijgen om te blijven zoeken naar het geluk.
  • Zelfmoord is een daad van emancipatie, zoals ook euthanasie zou moeten zijn; maar, hier staan dogma's in de weg en zonderlinge bezwaren.

Citaten 1 t/m 8 van 8.

1
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
    +6
    Iedereen staat alleen, en toch hebben we vrienden om de illusie te hebben dat we niet alleen staan.
    Bron: Trapezewerk in het luchtledige (1980)
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
    +5
    Zelfmoord is een daad van emancipatie, zoals ook euthanasie zou moeten zijn; maar, hier staan dogma's in de weg en zonderlinge bezwaren.
    Bron: Trapezewerk in het luchtledige (1980)
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
    +3
    Met geld moet men nooit iets ernstigs of tragisch doen, want geld is iets om mee te spelen.
    Bron: Trapezewerk in het luchtledige (1980)
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
    +2
    Een dagboek is een boek van niet verzonden brieven.
    Bron: Het jarenspel (1981)
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
    +2
    Het geluk is de vrijheid krijgen om te blijven zoeken naar het geluk.
    Bron: Trapezewerk in het luchtledige (1980) p. 42
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
    +2
    Hoe stommer, hoe zelfverzekerder. De stomkop twijfelt nooit. De wereld wordt verknoeid door de imbecielen.
    Bron: Trapezewerk in het luchtledige (1980)
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
    +1
    De Vlaamse literatuur is er in eerste instantie altijd een geweest van ronkende volzinnen, van 'esthetische' mooipraterij.
  • Hugo Raes
    Hugo Raes
    - +
     0
    Het leven: pampers, steunzooltjes, een brug voor de tandjes, een bril, een stok. Een leunstoel.
1
Alle Hugo Raes citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al 20 jaar op citaten.net.

Over Hugo Raes

Hugo Leonard Siegfried Raes (Antwerpen, 26 mei 1929 – aldaar, 23 september 2013) was een Vlaams prozaschrijver en dichter.
In het begin van zijn schrijverscarrière schreef hij voornamelijk gedichten, zoals Jagen en gejaagd worden (1954) en Afro-europees (1957). Daarna legde hij zich uitsluitend toe op het proza.
Zijn sociaal-georiënteerde romans sluiten aan bij de existentialistische stroming. Raes debuteerde in 1957 bij De Bezige Bij met de verhalenbundel Links van de helikopterlijn. Zijn eerste roman, De vadsige koningen, verscheen in 1961. Raes blonk volgens Paul De Wispelaere vooral uit als schrijver van korte, spannende verhalen.

Voor, De lotgevallen, werd Hugo Raes in 1969 de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs toegewezen. Met Het smaran verwierf Raes de Dirk Martensprijs van de stad Aalst en in 1975 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor het proza.
Op de zevende sterfdag van Hugo Raes maakte de Antwerpse uitgeverij, Karakters, bekend het werk van Hugo Raes opnieuw te gaan uitgeven.

Uit Wikipedia