Citaten van Janet Frame

Janet Frame

Janet Frame

Nieuw-Zeelands auteur (ps. van Nene Janet Paterson Clutha)

Leefde van: 1924-2004

Categorie: Schrijvers (Hedendaags) | Nieuw-Zeeland

Citaten 1 t/m 10 van 18.

  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
    +7
    Gedachten, dromen, gedichten: Een plek; waar niemand komt; en die niemand ooit betrad; sinds de schepping van de wereld.
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
    +5
    Gek, dat je van zulke kleine dingen, intens kan genieten.
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
    +2
    Er bestaat niet zoiets als 'de meeste vrouwen', en het feit dat je daar uit onwil of zelfs door handicap niet toe behoort, betekent niet dat je als mens mislukt bent: de mislukking ligt bij de verwachtingen van anderen.
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
    +1
    Heel vaak vereist de wet van extremiteit aandacht voor irrelevantie.
    Origineel: Very often the law of extremity demands an attention to irrelevance.
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
    +1
    Ik heb ontdekt dat mijn vrijheid in mij zit, en niets kan het vernietigen.
    Origineel: I have discovered that my freedom is within me, and nothing can destroy it.
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
     0
    Alle schrijvers zijn ballingen, waar ze ook wonen en hun werk is een levenslange reis naar het verloren land.
    Origineel: All writers are exiles wherever they live and their work is a lifelong journey towards the lost land.
    Bron: An Angel at My Table (2001)
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
     0
    Dood is een dramatische prestatie van afwezigheid; taal kan bijna net zo effectief zijn.
    Origineel: Death is a dramatic accomplishment of absence; language may be almost as effective.
    Bron: The Complete Autobiography (1998)
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
     0
    Er is geen verleden of toekomst. Het gebruik van tijden om tijd te verdelen is als het maken van krijtstrepen op het water.
    Origineel: There is no past or future. Using tenses to divide time is like making chalk marks on water.
    Bron: Faces in the water (1980)
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
     0
    Gesprek is de muur die we bouwen tussen onszelf en andere mensen, te vaak met vermoeide woorden zoals gebruikte en gebroken flessen die, het zonlicht opvangend terwijl ze in de muur liggen ingebed, worden aangezien voor juwelen.
    Origineel: Conversation is the wall we build between ourselves and other people, too often with tired words like used and broken bottles which, catching the sunlight as they lie embedded in the wall, are mistaken for jewels.
    Bron: Faces in the water (1980)
  • Janet Frame
    Janet Frame
    - +
     0
    Het is altijd moeilijk te geloven dat de wil om iets te veranderen geen onmiddellijke verandering teweegbrengt.
    Origineel: It is always hard to believe that the will to change something does not produce an immediate change.
    Bron: Carole Ferrier (1995)
Alle Janet Frame citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al 20 jaar op citaten.net.

Over Janet Frame

Janet (Jean) Frame (Dunedin, 28 augustus 1924 – aldaar, 29 januari 2004) was een Nieuw-Zeelandse schrijfster.

In 1947 werd er bij vergissing schizofrenie bij haar geconstateerd en liet zij zich opnemen in het Seacliff Mental Hospital. Ze bracht zeven jaar onder uiterst moeilijke omstandigheden door in verschillende psychiatrische klinieken en onderging meer dan tweehonderd elektroshocks. In deze tijd publiceerde zij haar eerste boek, een verzameling korte verhalen getiteld De lagune (The Lagoon and Other Stories, 1951).
Op het moment dat haar boek de 'Hubert Church Prose Award' ontving, scheelde het niet veel of ze moest een lobotomie ondergaan.
Door haar literaire werk raakte men uiteindelijk overtuigd dat zij geen geestelijke aandoening had.

Van 1954 tot 1955 woonde zij bij Frank Sargeson, die haar aanmoedigde om te blijven schrijven. In 1956 verliet ze Nieuw-Zeeland met financiële ondersteuning van het State Literary Fund. Ze woonde gedurende zeven jaar op Ibiza, in Andorra en in Engeland. Na het overlijden van haar vader keerde zij terug naar Nieuw-Zeeland.

Hoe belangrijk het (familie-)leven voor haar was blijkt uit haar vroeg gepubliceerde werk, Uilen roepen (Owls Do Cry) en uit haar autobiografische trilogie: Een engel aan mijn tafel.
Deze autobiografie heeft drie delen: Naar het Is-Land (To the Is-land, 1982), Een engel aan mijn tafel (An Angel at my Table, 1984) en, De gezant van Spiegelstad (The Envoy from Mirror City, 1984)

In augustus 2003 werd bij haar acute myeloïde leukomie geconstateerd. Ze stierf aan deze ziekte in het Dunedin Hospital op 29 januari 2004.

Uit Wikipedia