Citaten van Maurice Roelants

Maurice Roelants

Maurice Roelants

Vlaams schrijver

Leefde van: 1895-1966

Categorie: Schrijvers (Belgisch) | Schrijvers (Hedendaags) | : België

  • Men wordt oud als men prijs gaat hechten aan zijn jeugd. Het jeugdgevoel is een ouderdomsverschijnsel.
  • Wie naar het geluk grijpt, grijpt er naast.
  • Een idee zonder hart is een vrucht zonder smaak.
  • Die liefde is het sterkst, die de gewoonte verdraagt.
  • Het is nooit te laat om te lachen, ook met zichzelf.
  • Stijl is wat duurzaam is, als kwaliteit en mode vergeten zijn.
+3

Citaten 1 t/m 10 van 19.

  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +16
    De maat van de oneindigheid bestaat: de menselijke eenzaamheid.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +8
    Die liefde is het sterkst, die de gewoonte verdraagt.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +5
    Een idee zonder hart is een vrucht zonder smaak.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +5
    Het zaad van de vreugde ligt alleen in het verdriet.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +4
    Er is niet zo overdadig veel van de jeugd te verwachten: zie rond u, al die oude mensen zijn jong geweest.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +4
    Men gaat tevergeefs op zoek naar het geluk. Men wordt er door bezocht.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +4
    Wie naar het geluk grijpt, grijpt er naast.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +4
    Zwijg, maar spreek op het goede moment.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +3
    Om gelukkig te zijn, vergeet.
  • Maurice Roelants
    Maurice Roelants
    - +
    +3
    Solidariteit is slechts gemakkelijk te beoefenen door hen die ze niet nodig hebben.
Alle Maurice Roelants citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al 20 jaar op citaten.net.

Over Maurice Roelants

Mauritius Adolphus (Maurice) Roelants (Gent, 19 december 1895 - Sint-Martens-Lennik, 25 april 1966) was een Vlaams romanschrijver en dichter. Tijdens zijn leven had hij verschillende betrekkingen, van onderwijzer, ambtenaar, journalist en conservator.

Net als Gerard Walschap zette Roelants zich af tegen de naturalistische boerenroman, het genre dat door Stijn Streuvels boven het niveau van de streekroman werd uitgetild, en dat voor de Eerste Wereldoorlog het landschap van de Vlaamse literatuur domineerde.
Hij keerde zich tegen de regionalistische setting van deze literatuur, en tegen het naturalisme überhaupt, dat hij als niet realistisch bestempelde.
Het oeuvre van Roelants wordt gekarakteriseerd door het spaarzame gebruik van romanpersonages en weinig intrige. In zijn verhalen draait het dikwijls om zielstrijd en het oplossen ervan. Ondanks de speelsheid en de humor kan zijn stijl, waarin psychologie en moraal nauw verweven zijn, als neoklassiek en idealistisch worden aangemerkt.

Roelants kreeg verschillende literaire prijzen: de Staatsprijs voor Vlaams verhalend proza in 1930, de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Poëzie in 1950.

Uit Wikipedia