Citaten van uit Intermezzo van Jean Giraudoux

Citaten 1 t/m 2 van 2.

1
  • Jean Giraudoux
    Jean Giraudoux
    - +
    +1
    De mensen, jij trouwens ook, houden niet van kennen of weten maar van het heen en weer slingeren tussen twee waarheden of twee leugens.
    Origineel: Ce qu'aiment les hommes, ce que tu aimes, ce n'est pas connaître, ce n'est pas savoir: c'est osciller entre deux vérités ou deux mensonges.
    Bron: Intermezzo (1933)
  • Jean Giraudoux
    Jean Giraudoux
    - +
     0
    God heeft niet gezorgd voor het geluk van zijn schepselen, alleen maar voor compensaties.
    Origineel: Dieu n'a pas prévu le bonheur pour ses créatures: il n'aprévu que des compensations.
    Bron: Intermezzo (1933)
1
Alle Intermezzo van Jean Giraudoux citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al 20 jaar op citaten.net.
Jean Giraudoux

Jean Giraudoux

Frans schrijver
Leefde van: 1882-1944
Categorie: Schrijvers (Hedendaags)
Bekijk alle citaten van Jean Giraudoux.

Over Jean Giraudoux

Hippolyte Jean Giraudoux (Bellac, Haute-Vienne, 29 oktober 1882 – Parijs, 31 januari 1944) was een Frans diplomaat en schrijver, die vooral naam verwierf met zijn toneelwerken.

Giraudoux studeerde germanistiek en stond bekend als een briljante student. Na zijn studietijd was hij een tijdje huisleraar bij een Duitse prinselijke familie en daarna docent aan de Harvard-universiteit in de Verenigde Staten. In 1907 keerde hij terug naar Parijs, trad in diplomatieke dienst, en begon korte verhalen te schrijven.

Hoewel Giraudoux aanvankelijk vooral romans en verhalen schreef koos hij vanaf 1928, onder invloed van theaterregisseur Louis Jouvet voor het toneel. Hij putte zijn inspiratie hoofdzakelijk uit de Germaanse mythen en sagen, de klassieke cultuur, de Bijbel en het saaie leven van de ambtenarij in de provincie. Tot zijn bekendste werken behoren Siegfried (1928) en La Guerre de Troie n'aura pas lieu (1935). Typerend voor zijn werk zijn de eenvoudige intriges, waarbij het publiek altijd meer weet dan de personages; de replieken krijgen hiermee vaak een dubbele bodem en valse schijn wordt steeds duidelijk zichtbaar. Opvallend is ook zijn precieuze stijl, gestoeld op een grote eruditie en zich uitend in bewuste anachronismen, vervormde citaten en etymologische woordspelingen. Giraudoux ziet de literaire arbeid als een zoektocht naar een verloren taal (kinderen spreken in zijn werk met dieren en goden maar verliezen dit vermogen door de opvoeding). Hem wordt door sommigen echter ook wel gezochtheid en snobisme verweten.

In zijn romans behandelt Giraudoux de problematiek van het individu. Veelal stelt hij de relatie man-vrouw centraal. Ook oorlog en zinloze vijandigheid tussen volkeren vormen een terugkerend thema in zijn werk. Ieder happy end in zijn werk is uiteindelijk bitterzoet. Giraudoux was van grote invloed op naoorlogse Franse toneelschrijvers, meer in het bijzonder op Jean Anouilh.

Uit Wikipedia