De rechtvaardigen - Albert Camus
De rechtvaardigen is een indringend toneelstuk over een groep Russische revolutionairen die worstelen met de morele grenzen en de rechtvaardiging van politiek geweld. Het werk is zo geprezen en bekend omdat het op scherpe wijze het conflict tussen ideologisch idealisme en menselijkheid verkent, waarbij de vraag centraal staat of het doel werkelijk alle middelen heiligt. Camus verheft een historisch incident tot een tijdloos filosofisch debat over rechtvaardigheid en opoffering, wat het tot een essentieel werk binnen de existentiële literatuur maakt.
Citaten 1 t/m 5 van 5.
-
Eerst streeft men naar gerechtigheid en uiteindelijk organiseert men een politie-apparaat.
― Albert Camus -
Eer is de laatste rijkdom van de armen.
― Albert Camus -
Ik begreep dat het niet voldoende was om onrecht enkel aan de kaak te stellen. Je moest je leven geven om het te bestrijden.
― Albert Camus -
Liefde is alles geven, alles opofferen zonder hoop dat je het terugkrijgt.
― Albert Camus -
Om zelfmoord te plegen, moet je veel van jezelf houden. Een echte revolutionair kan niet van zichzelf houden.
― Albert Camus
Trefwoorden in deze citaten:
Vergelijkbare auteurs
-
Francois de la Rochefoucauld
Frans schrijver 253 -
Voltaire
Frans schrijver en filosoof (ps. van Fran 175 -
Joseph Joubert
Frans schrijver 144 -
Victor Hugo
Frans schrijver 137 -
Jean de la Bruyère
Frans schrijver 117 -
Honoré de Balzac
Frans schrijver 108 -
Nicolas Chamfort
Frans schrijver, journalist en toneelschrijver 89 -
Jean de La Fontaine
Frans schrijver 87




















Francois de la Rochefoucauld
Voltaire
Joseph Joubert
Victor Hugo
Jean de la Bruyère
Honoré de Balzac
Nicolas Chamfort
Jean de La Fontaine