Citaten 931 t/m 940 van 1703.
-
Het leek alsof mijn tong woorden uitsprak zonder dat mijn wil instemde met hun uitspraak: iets sprak uit mij waarover ik geen controle had.
-
Het schrijven van brieven is naar mijn mening inderdaad verouderd, maar dat spreekt niet tegen het schrijven maar tegen de tijd.
-
Het uiteenvallen van het atoom was voor mijn ziel hetzelfde als het uiteenvallen van de hele wereld. De wetenschap leek me vernietigd, haar belangrijkste basis was slechts een waan, een fout van de geleerden.
-
Het ware misschien niet kwaad, indien iedere vorst zich nu en dan twee vragen stelde; wat is mijn rijk zonder mij en wat ben ik zelf zonder rijk?
-
Het was de geboorte van het besef, dat ik alles wat ik in mijn leven zou schrijven weliswaar nog moest schrijven, maar dat het tegelijk al aanwezig was op een of andere manier.
-
Het woord is te zwak. Er bestaat in de taal niet een woord dat sterk genoeg is om mijn gevoelens te beschrijven.
-
Het zou absurd zijn om, als ik terugdenk aan mijn eigen verhalen, niet te wensen dat ze beter geweest waren. Maar als ze veel beter waren geweest zouden ze niet zijn uitgegeven.
-
Hoe heb ik ieder lief, tot wien ik maar mag spreken! Ook mijn vijanden behoren tot mijn zaligheid.
-
Hoe langer ik in het buitenland woonde, des te meer ging ik van mijn eigen land houden.
-
Hoe meer ik mannen ken, hoe meer ik van mijn hond hou. Hoe meer ik vrouwen ken, hoe minder ik van mijn hond hou.