De Engelse patient - Michael Ondaatje
De Engelse patiënt vertelt het verhaal van vier getroebleerde individuen in een Italiaanse villa aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, gecentreerd rond een onherkenbaar verbrande man en zijn tragische geschiedenis in de woestijn. Het werk is geliefd om de lyrische, poëtische schrijfstijl en de wijze waarop het thema’s als liefde en identiteit verweeft met geopolitieke grenzen. De internationale bekendheid groeide door het winnen van de Booker Prize en de iconische verfilming die maar liefst negen Oscars in de wacht sleepte.
Bestel dit boek bij bol.com
alle citaten van Michael Ondaatje
Citaten 1 t/m 7 van 7.
-
Het probleem met ons allemaal is dat we zijn waar we niet zouden moeten zijn.
Origineel:The trouble with all of us is we are where we shouldn't be.
De Engelse patient (2011) 129― Michael Ondaatje -
In de woestijn vier je niets anders dan water.
Origineel:In the desert you celebrate nothing but water.
De Engelse patient (2011) 25― Michael Ondaatje -
Verdriet komt heel dicht bij haat.
Origineel:Sadness is very close to hate.
De Engelse patient (2011) 45― Michael Ondaatje -
De liefde is zo klein dat het zichzelf door het oog van een naald kan steken.
Origineel:Love is so small it can tear itself through the eye of a needle.
De Engelse patient (2011) 288― Michael Ondaatje -
Dood betekent dat je in de derde persoon bent.
Origineel:Death means you are in the third person.
De Engelse patient (2011) 263― Michael Ondaatje -
Elke nacht snijd ik mijn hart eruit. Maar 's morgens was het weer vol.
Origineel:Every night I cut out my heart. But in the morning it was full again.
De Engelse patient (2011)― Michael Ondaatje -
In Canada hadden piano's water nodig. Je opende de achterkant en liet een vol glas water achter, en een maand later was het glas leeg. Haar vader had haar verteld over de dwergen die alleen in piano's dronken, nooit in bars.
Origineel:In Canada pianos needed water. You opened up the back and left a full glass of water, and a month later the glass would be empty. Her father had told her about the dwarfs who drank only at pianos, never in bars.
De Engelse patient (2011) 67― Michael Ondaatje
