Citaten uit Essays in duodecimo van Simon Vestdijk

Essays in duodecimo (1952) - Simon Vestdijk

Essays in duodecimo is een verzameling compacte, scherpzinnige beschouwingen waarin Simon Vestdijk uiteenlopende onderwerpen zoals literatuur, psychologie en filosofie met zijn kenmerkende analytische blik ontleedt. Het werk wordt geprezen om de enorme intellectuele reikwijdte die Vestdijk in een zeer beknopt formaat weet te vangen, wat getuigt van zijn ongeëvenaarde veelzijdigheid. De bundel is een essentieel onderdeel van zijn oeuvre omdat het hem typeert als de 'duivelskunstenaar' die moeiteloos schakelt tussen wetenschappelijke diepgang en literaire elegantie.

Bestel dit boek bij bol.com
alle citaten van Simon Vestdijk

  • Ik schrijf zo snel omdat ik benieuwd ben naar de afloop.
  • De kunstenaar ondergaat niet de droom, maar schept hem. In plaats van stroomafwaarts met de droom te leven zoals de dromende doorsneemens doet, zoekt hij het brongebied op, waaruit droom en kunst beide gespijzigd worden.
  • De mens hoeft zijn egoïsme niet af te leggen om goed te zijn, - hij hoeft er alleen maar een andere vorm aan te geven. Door zich in zijn medemens te verplaatsen, zich één met hem te voelen, veredelt hij zijn zelfzucht, - door zijn 'zelf' uit te breiden en meer omvattend te maken.
  • Lachen is beweging, - de meeste mensen missen de innerlijke vrijheid, de royaliteit en de durf om te lachen, waar dit niet duidelijk voorgeschreven is.
  • Hoe ouder de mens wordt, des te meer wordt zijn verleden van werkelijke gebeurlijkheden geschaduwd door een verleden van gemiste of althans niet benutte kansen.
  • Of ik nooit moe word van het schrijven? Nee, ik kan er toch bij blijven zitten.
  • Dank zij de angst leren wij onszelf kennen.
  • Het was heel stil in het park. De meizon warmde het mos, de pijnbomen geurden, en het gekabbel van het beekje onderstreepte de stilte met een golflijn van geluid.
  • De droom is een schacht in het onbewuste, die zich zonder overgang voortzet in een der hoogst en veelvuldigst beklommen torens, die zich in het veld van ons bewustzijn oprichten.
  • Breng veel mensen op een beperkte ruimte samen, en op straffe van ondergang zijn zij op redelijkheid aangewezen.
  • Een goed huwelijk is van een prettiger heidense zinnelijkheid doortrokken dan de sombere en schichtige affaires der verleiders.
  • Het is heel goed mogelijk, dat ziekte niet zozeer een stoornis is als wel een overdrijving van normale levensprocessen, die het organisme de gelegenheid bieden zich in deze processen te oefenen.
  • Hoe dieper de gevoelens, hoe moeilijker te uiten.
  • Er is geen enkele reden om romans te schrijven.
  • Men meent wel eens, dat een zondaar iemand is met een zwakke wil. Veeleer is hij iemand die zijn leven al te zeer inricht naar de technische kunstgrepen van het `nooit' en `niet meer'. De weg naar de hel is niet met goede voornemens geplaveid, maar met grammaticaal geordende onzin.
  • Wonderlijk, irrationeel en paradoxaal namelijk is het gehele leven, op ieder moment, en in al zijn manifestaties.
  • Dat de geschiedenis zich herhaalt, is vooral daarom zo leerzaam, omdat zij zich nooit op dezelfde wijze herhaalt. Men kan dus even goed beweren, dat de geschiedenis altijd weer nieuw is.
  • De mens is nu eenmaal een irrationeel wezen; bijgevolg is het alleen maar... rationeel hem ook als zodanig te behandelen.
  • Het onbewuste zieleleven van de mens is zo koppig als een muilezel.
  • Kleur ontstaat waar de duisternis overheerst en het licht zich in wanhoop blijft verzetten.
+17

Citaten 1 t/m 16 van 16.

  • De kunstenaar ondergaat niet de droom, maar schept hem. In plaats van stroomafwaarts met de droom te leven zoals de dromende doorsneemens doet, zoekt hij het brongebied op, waaruit droom en kunst beide gespijzigd worden.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +11
  • De mens hoeft zijn egoïsme niet af te leggen om goed te zijn, - hij hoeft er alleen maar een andere vorm aan te geven. Door zich in zijn medemens te verplaatsen, zich één met hem te voelen, veredelt hij zijn zelfzucht, - door zijn 'zelf' uit te breiden en meer omvattend te maken.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +11
  • Lachen is beweging, - de meeste mensen missen de innerlijke vrijheid, de royaliteit en de durf om te lachen, waar dit niet duidelijk voorgeschreven is.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +11
  • Hoe ouder de mens wordt, des te meer wordt zijn verleden van werkelijke gebeurlijkheden geschaduwd door een verleden van gemiste of althans niet benutte kansen.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +9
  • De droom is een schacht in het onbewuste, die zich zonder overgang voortzet in een der hoogst en veelvuldigst beklommen torens, die zich in het veld van ons bewustzijn oprichten.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +2
  • De vluchtige beroering met iets dat tot onze verbeelding spreekt, is een beter tonicum voor ons psychisch gestel dan een diep borend en alzijdig onderzoek.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +2
  • Een goed huwelijk is van een prettiger heidense zinnelijkheid doortrokken dan de sombere en schichtige affaires der verleiders.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +2
  • Woorden zijn de meest gewetenloze bedriegers die er bestaan, maar bedriegers waar wij op aangewezen zijn, en die wij steeds weer ons vertrouwen schenken.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +2
  • De duivel is een 'deus inversus', een omgekeerde God.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +1
  • De historische roman is de zondeval van de schrijversziel die door het verleden bezeten is, en dus als genre onvermijdelijk.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +1
  • Het hoogste zien is het willen navolgen. Bewondering zonder vereenzelvingsdrang is ondenkbaar.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +1
  • Het is een tragedie op zichzelf, te zien hoe weinig wij in staat zijn te leven naar de idealen die wij ons stellen of die ons voorgehouden worden.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +1
  • In het algemeen houdt de historicus zich te veel met feiten bezig, te weinig met mogelijkheden.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
    +1
  • De droom is een geschenk.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
     0
  • Hoe langer de waardering in zwevend evenwicht wordt gehouden, zonder uit te kristalliseren in encyclopedische en statueske zekerheden, des te levender blijft de kunst.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
     0
  • Idealen overvragen steeds, als marktschreeuwers; laat men zich als koper met hen in, dan gaat men afdingen, en tenslotte ook op zichzelf afdingen.
    Essays in duodecimo (1952)
    ― Simon Vestdijk
    - +
     0
De beste Essays in duodecimo van Simon Vestdijk citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al ruim 25 jaar op citaten.net.

Bekijk alle citaten van Simon Vestdijk

Boeken van Simon Vestdijk:

Populaire trefwoorden

Populaire auteurs