Citaten van Simone de Beauvoir met dood

Over Simone de Beauvoir

Simone Lucie Ernestine Marie Bertrand (Simone) de Beauvoir (Parijs, 9 januari 1908 – aldaar, 14 april 1986) was een Frans filosofe, schrijfster en feministe.

Beauvoir studeerde aan de Sorbonne literatuurwetenschap, wiskunde en filosofie. Vervolgens volgde zij een docentenopleiding aan de École normale supérieure. Daar leerde zij Jean-Paul Sartre kennen, die haar metgezel voor het leven zou worden. Sartre gaf haar de koosnaam Castor.
Zij maakten de afspraak hun zelfstandigheid te behouden. Ook de seksuele omgang met anderen moest mogelijk zijn. Zij waren beiden tegen het huwelijk, en vonden het huwelijk bourgeois.
Simone werkte in het middelbaar onderwijs te Marseille. Sartre bleef in Parijs wonen. Hun afgesproken leefwijze heeft niet tot het laatst stand gehouden. Zowel in het werk van Sartre als in dat van Beauvoir is de invloed van de ander merkbaar.

De literatuur van Simone de Beauvoir werd gerekend tot het existentialisme, een stroming waarin ook Sartre en Albert Camus een prominente rol speelden.
Het existentialisme gaat uit van ieders eigen verantwoordelijkheid voor zichzelf en de wereld om zich heen. Die verantwoordelijkheid kan niet worden afgeschoven op anderen of externe omstandigheden, of religieuze of sociale conventies.

In 1946 verscheen De Beauvoirs boek Niemand is onsterfelijk. Vanaf dat moment nam haar bekendheid grotere vormen aan, mede als gevolg van haar actieve politieke activiteiten.

Bron Wikipedia