Simon Vestdijk
Nederlands schrijver
Leefde van: 1898 - 1971
Categorie: Schrijvers (Nederlands) | Schrijvers (Hedendaags) Land:
Nederland
Geboren: 17 oktober 1898 Gestorven: 23 maart 1971
Over Simon Vestdijk
Vestdijk, de zoon en enig kind van Simon Vestdijk en Anne (Anna Margaretha Clazina) Mulder, groeide op in Harlingen, dat in een aantal van zijn boeken terugkomt als Lahringen. Simon Vestdijk ging in Harlingen naar de lagere school en de driejarige HBS, waar zijn vader, een strenge man, gymnastiekleraar was. Daarna ging hij naar de Rijks-HBS te Leeuwarden. Vestdijk was een goede leerling, maar vond weinig aansluiting bij leeftijdgenoten. Vanaf zijn zeventiende had hij regelmatig last van depressies. Zijn jeugd te Harlingen en Leeuwarden bepaalde later de thematiek van de Anton Wachter-romancyclus. Vestdijk studeerde van 1917 tot 1927 geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij lid was van de studentenvereniging Unitas. In 1932 gaf hij zijn artsenpraktijk op en wijdde hij zich geheel aan de literatuur. In dat jaar verscheen zijn debuutbundel Verzen. Vestdijks eerste roman Kind tussen vier vrouwen werd door twee uitgevers geweigerd. Het zou te dik (800 bladzijden) en te duur (tien gulden) worden. In 1939 vestigde Vestdijk zich voorgoed in Doorn. Vestdijk woonde meer dan dertig jaar samen met Ans Koster, die in 1965 overleed. In die periode had hij van 1946 tot in de vroege jaren vijftig een relatie met Henriëtte van Eyk, met wie hij de briefroman Avontuur met Titia schreef. In 1965 trouwde hij met Mieke (Adriana Catharina Maria) van der Hoeven. Het paar kreeg een zoon en een dochter. In 1968 werd Vestdijk ziek (ziekte van Parkinson/ziekte van Kahler). Hij overleed op 23 maart 1971 op 72-jarige leeftijd in het Academisch Ziekenhuis te Utrecht. Simon Vestdijk werd begraven op begraafplaats Nieuw Eykenduynen, Kamperfoeliestraat in Den Haag (graf 2-4654). Adriaan Morriën beschrijft in 'Lasterpraat' (1975) de begrafenis van Vestdijk.
Bron Wikipedia
Boeken van Simon Vestdijk
Bestel Simon Vestdijk boeken bij bol.com:
Zoek binnen de citaten van Simon Vestdijk naar deze woorden:
Citaten 1 t/m 25 van 70.
-
Ik schrijf zo snel omdat ik benieuwd ben naar de afloop.
― Simon Vestdijk -
De kunstenaar ondergaat niet de droom, maar schept hem. In plaats van stroomafwaarts met de droom te leven zoals de dromende doorsneemens doet, zoekt hij het brongebied op, waaruit droom en kunst beide gespijzigd worden.
Essays in duodecimo (1952)― Simon Vestdijk -
De mens hoeft zijn egoïsme niet af te leggen om goed te zijn, - hij hoeft er alleen maar een andere vorm aan te geven. Door zich in zijn medemens te verplaatsen, zich één met hem te voelen, veredelt hij zijn zelfzucht, - door zijn 'zelf' uit te breiden en meer omvattend te maken.
Essays in duodecimo (1952)― Simon Vestdijk -
Lachen is beweging, - de meeste mensen missen de innerlijke vrijheid, de royaliteit en de durf om te lachen, waar dit niet duidelijk voorgeschreven is.
Essays in duodecimo (1952)― Simon Vestdijk -
Hoe ouder de mens wordt, des te meer wordt zijn verleden van werkelijke gebeurlijkheden geschaduwd door een verleden van gemiste of althans niet benutte kansen.
Essays in duodecimo (1952)― Simon Vestdijk -
De grootste originaliteit is het gehoorzamen aan de traditie zonder dat iemand het merkt.
― Simon Vestdijk -
Mensen die op inspiratie wachten zijn de grootste stakkers die er zijn.
― Simon Vestdijk -
Want een ideaal stellen wij niet om het te bereiken of zelfs maar te benaderen, maar om er ons leven naar te richten, zoals de magneetnaald zich richt naar de noordpool die door deze naald al evenmin bereikt of benaderd wordt.
― Simon Vestdijk -
Eeuwigheid, in de zin van tijdeloosheid, wil niets anders zeggen dan dat men vriendschap met de tijd gesloten heeft, dat men zich niet meer door de tijd belaagd voelt.
― Simon Vestdijk -
Of ik nooit moe word van het schrijven? Nee, ik kan er toch bij blijven zitten.
― Simon Vestdijk -
De kinderen voeden de volwassenen op tot ware volwassenheid.
― Simon Vestdijk -
Het was heel stil in het park. De meizon warmde het mos, de pijnbomen geurden, en het gekabbel van het beekje onderstreepte de stilte met een golflijn van geluid.
― Simon Vestdijk -
Niets dat zo snel veroudert als de humor, en niets dat vaak zo lachwekkend lijkt als de vroegere ernst.
― Simon Vestdijk -
Want tenslotte drinken wij ook het lichtste bier alleen om de alcohol, en niet om de 97 percent mout, hop en water, die de alcohol op min of meer ontoelaatbare wijze verdunnen.
― Simon Vestdijk -
Wie boven de biologische gegevens van het mens-zijn wil uitblijven, stelt steeds iets in de waagschaal.
― Simon Vestdijk -
Breng veel mensen op een beperkte ruimte samen, en op straffe van ondergang zijn zij op redelijkheid aangewezen.
De leugen is onze moeder (1965)― Simon Vestdijk -
De droom is een schacht in het onbewuste, die zich zonder overgang voortzet in een der hoogst en veelvuldigst beklommen torens, die zich in het veld van ons bewustzijn oprichten.
Essays in duodecimo (1952)― Simon Vestdijk -
De vluchtige beroering met iets dat tot onze verbeelding spreekt, is een beter tonicum voor ons psychisch gestel dan een diep borend en alzijdig onderzoek.
Essays in duodecimo (1952)― Simon Vestdijk -
Een goed huwelijk is van een prettiger heidense zinnelijkheid doortrokken dan de sombere en schichtige affaires der verleiders.
Essays in duodecimo (1952)― Simon Vestdijk -
Het is heel goed mogelijk, dat ziekte niet zozeer een stoornis is als wel een overdrijving van normale levensprocessen, die het organisme de gelegenheid bieden zich in deze processen te oefenen.
― Simon Vestdijk -
Hoe dieper de gevoelens, hoe moeilijker te uiten.
― Simon Vestdijk -
Om de woorden te wantrouwen daarvoor zijn wij nu eenmaal letterkundigen.
― Simon Vestdijk -
Sommige Nederlanders werden door de oorlog helden, anderen misdadigers, weer anderen grote kinderen.
Pastorale (1943)― Simon Vestdijk
Trefwoorden in deze citaten:
Vergelijkbare auteurs
-
Multatuli
Nederlands schrijver (ps. van Eduard Douwes Dekker) 202 -
Godfried Bomans
Nederlands schrijver 162 -
Jan Greshoff
Nederlands schrijver en letterkundige 134 -
Harry Mulisch
Nederlands schrijver 127 -
Jean de Boisson
Nederlands schrijver (ps. van C. Buddingh) 110 -
Simon Carmiggelt
Nederlands schrijver 97 -
Gerrit Komrij
Nederlands schrijver 90 -
Willem Frederik Hermans
Nederlands schrijver 73




















Multatuli
Godfried Bomans
Jan Greshoff
Harry Mulisch
Jean de Boisson
Simon Carmiggelt
Gerrit Komrij
Willem Frederik Hermans