Citaten van George Santayana

George Santayana

George Santayana

Spaans - Amerikaans filosoof

Leefde van: 1863 - 1952

Categorie: Filosofen | Amerika

  • Alleen de doden hebben het einde van de oorlog meegemaakt.
  • Niet de politiek kan de ziel ware vrijheid geven; dat kan alleen bereikt worden, als het al mogelijk is, door filosofie.
  • Fanatisme is het verdubbelen van je krachtinspanningen terwijl je je doel vergeten bent.
  • Mensen geloven nooit in vulkanen tot de lava hen werkelijk overvalt.
  • Natuur is stoffelijk, maar niet materialistisch: zij mondt uit in het leven en geeft gestalte aan allerlei warme gevoelens en luxe schoonheid.
+2

Citaten 1 t/m 10 van 51.

  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +103
    Alleen de doden hebben het einde van oorlogen gezien.
    Origineel: Only the dead have seen the end of war.
    Bron: Soliloquies in England and Later Soliloquies (1922)
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +19
    Wie zich het verleden niet herinnert, is gedoemd het opnieuw te beleven.
    Origineel: Those who cannot remember the past are condemned to repeat it.
    Bron: The life of Reason (1905) Vol. I Reason in Common Sense
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +17
    Er is geen enkele remedie tegen de geboorte of de dood, tenzij van de periode daartussen te genieten.
    Origineel: There is no cure for birth and death save to enjoy the interval.
    Bron: Soliloquies in England and Later Soliloquies (1922) War Shrines
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +11
    Het leven is geen schouwspel of feest; het is een kritiek geval.
    Origineel: Life is not a spectacle or a feast; it is a predicament.
    Bron: toegeschreven
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +10
    Ik denk dat er in het algemeen een gapende kloof is tussen de feiten zoals ze in werkelijkheid zijn en dat wat mensen zich er van voorstellen.
    Origineel: I believe in general in a dualism between facts and the ideas of those facts in human heads.
    Bron: The Letters of George Santayana
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +8
    Om echt de sfeer van een plek op te zuigen moet je er alleen naar toegaan en de tijd hebben.
    Origineel: To drink in the spirit of a place you should be not only alone but not hurried.
    Bron: The Letters of George Santayana Book Eight, p.426
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +7
    De mensen zijn meestal vaster overtuigd dat hun meningen van waarde zijn dan dat ze waar zijn.
    Origineel: People are usually more firmly convinced that their opinions are precious than that they are true.
    Bron: The Life of Reason Vol. I, Ch.8
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +4
    In wezen is muziek net zo nutteloos als leven: maar beide verlenen bruikbaarheid aan hun omstandigheden.
    Origineel: Music is essentially useless, as life is: but both lend utility to their conditions.
    Bron: The life of Reason vol. 4, ch. 4
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +4
    Mensen geloven nooit in vulkanen tot de lava hen werkelijk overvalt.
    Origineel: People never believe in volcanous until the lava actually overtakes them.
    Bron: The Letters of George Santayana
  • George Santayana
    George Santayana
    - +
    +3
    Als je iets goed kunt, is het altijd prettig gedwongen te worden het te doen.
    Origineel: It is always pleasant to be urged to do something on the ground that one can do it well.
    Bron: The Letters of George Santayana p.195
Alle George Santayana citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al 20 jaar op citaten.net.

Over George Santayana

George Santayana, geboren Jorge Agustín Nicolás Ruiz de Santayana y Borrás (Madrid, 16 december 1863 – Rome, 26 september 1952) was een Spaans-Amerikaans schrijver, dichter en filosoof. Hij hield zijn leven lang de Spaanse nationaliteit, maar schreef al zijn werken in het Engels.

Santayana verhuisde op negenjarige leeftijd naar de Verenigde Staten. Hij studeerde er aan de Harvard-universiteit en later in Europa in Berlijn en in Cambridge. Tot 1912 doceerde hij vervolgens zelf filosofie te Harvard (waar hij onder meer T.S. Eliot onder zijn leerlingen telde), waarna
hij zich tijdens de Eerste Wereldoorlog als literator in Frankrijk vestigde.

Santayana begon zijn loopbaan als schrijver van lucide, beschouwende gedichten: Sonnets and Other Verses (1894). Hij werd echter vooral bekend door zijn omvangrijk filosofisch en kritisch oeuvre, dat geroemd werd om zijn artistieke kwaliteit en zijn beheerste, poëtische stijl. Tegenover de moderne wereld neemt hij een sceptische houding aan. Als tegenstander van het utilitarisme en pragmatisme bepleit hij een ‘redelijk leven’, gebaseerd op het Griekse ideaal van schoonheid en goedheid.

Santayanas hoofdwerken zijn The Life of Reason (1905-1906) en The Realms of Being (1927-1940). In het eerste wordt kritiek geleverd op de beperktheid van de rede op alle gebieden van de menselijke activiteit (godsdienst, kunst, wetenschap, enzovoort). In het tweede werk worden de vier ‘realms’ van materie, essentie, waarheid en geest nauwkeurig onderzocht.

Santayana schreef ook nog tal van andere filosofische werken, veel kritieken, een autobiografie en één roman: The Last Puritan (1935). Deze “biographie romanceé” speelt zich af tijdens de ondergang van het Calvinisme in New England en schetst op ironische wijze de contrasterende waarheden van een puritein en een hedonist. Dit boek wordt wel gezien als Santayana's meest toegankelijke werk en werd een bestseller.

Uit Wikipedia