Simon Vestdijk

Simon Vestdijk

Nederlands schrijver

Leefde van: 1898-1971

Categorie: Schrijvers (Nederlands) | Schrijvers (Hedendaags)

Citaten: Simon Vestdijk

Citaten 31 t/m 40 van 68.

  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    Amor is anoniem, niet meer dan een materialisatie van haar verlangen.
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    Bezetenheid is het beste te genezen door het zelf te bezitten.
    Bron: De leeuw en zijn huid
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    Bij de een meer, de ander minder, kan het denken voor de inspiratie tijdelijk in de bres springen.
    Bron: Het kastje van oma
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    Dat de geschiedenis zich herhaalt, is vooral daarom zo leerzaam, omdat zij zich nooit op dezelfde wijze herhaalt. Men kan dus even goed beweren, dat de geschiedenis altijd weer nieuw is.
    Bron: Het Suezkanaal en de Krim
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    Dat men in de slaap altijd droomt, is wel beweerd, maar uiteraard moeilijk te bewijzen.
    Bron: Het wezen van de angst noot op blz. 204
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    De droom is een geschenk.
    Bron: Essays in duodecimo (1952)
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    De duivel is een 'deus inversus', een omgekeerde God.
    Bron: Essays in duodecimo (1952)
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    De inspiratie is aangewezen op de constructie en omgekeerd.
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    De leugen - paradoxaal uitgedrukt - valt niet altijd samen met het niet voldoen aan wat de verstandelijke waarheid van ons eist.
    Bron: De leugen is onze moeder (1965)
  • Simon Vestdijk
    Simon Vestdijk
    - +
     0
    De leugen is niet weg te denken uit het leven.
    Bron: De leugen is onze moeder (1965)
Alle Simon Vestdijk citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u altijd en alleen op citaten.net: 68 gevonden (pagina 4)

Over Simon Vestdijk

Vestdijk, de zoon en enig kind van Simon Vestdijk en Anne (Anna Margaretha Clazina) Mulder, groeide op in Harlingen, dat in een aantal van zijn boeken terugkomt als Lahringen. Simon Vestdijk ging in Harlingen naar de lagere school en de driejarige HBS, waar zijn vader, een strenge man, gymnastiekleraar was. Daarna ging hij naar de Rijks-HBS te Leeuwarden. Vestdijk was een goede leerling, maar vond weinig aansluiting bij leeftijdgenoten. Vanaf zijn zeventiende had hij regelmatig last van depressies. Zijn jeugd te Harlingen en Leeuwarden bepaalde later de thematiek van de Anton Wachter-romancyclus. Vestdijk studeerde van 1917 tot 1927 geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij lid was van de studentenvereniging Unitas. In 1932 gaf hij zijn artsenpraktijk op en wijdde hij zich geheel aan de literatuur. In dat jaar verscheen zijn debuutbundel Verzen. Vestdijks eerste roman Kind tussen vier vrouwen werd door twee uitgevers geweigerd. Het zou te dik (800 bladzijden) en te duur (tien gulden) worden. In 1939 vestigde Vestdijk zich voorgoed in Doorn. Vestdijk woonde meer dan dertig jaar samen met Ans Koster, die in 1965 overleed. In die periode had hij van 1946 tot in de vroege jaren vijftig een relatie met Henriëtte van Eyk, met wie hij de briefroman Avontuur met Titia schreef. In 1965 trouwde hij met Mieke (Adriana Catharina Maria) van der Hoeven. Het paar kreeg een zoon en een dochter. In 1968 werd Vestdijk ziek (ziekte van Parkinson/ziekte van Kahler). Hij overleed op 23 maart 1971 op 72-jarige leeftijd in het Academisch Ziekenhuis te Utrecht. Simon Vestdijk werd begraven op begraafplaats Nieuw Eykenduynen, Kamperfoeliestraat in Den Haag (graf 2-4654). Adriaan Morriën beschrijft in 'Lasterpraat' (1975) de begrafenis van Vestdijk.

Uit Wikipedia