Citaten van uit Negative Dialektik van Theodor Adorno

Citaten 1 t/m 1 van 1.

1
  • Theodor Adorno
    Theodor Adorno
    - +
     0
    Een Duitser is iemand die geen leugen kan uiten zonder het te geloven.
    Origineel: Ein Deutscher, ist ein Mensch, der keine Lüge aussprechen kann, ohne sie selbst zu glauben.
    Bron: Negative Dialektik
1
Alle Negative Dialektik van Theodor Adorno citaten, wijsheden, quotes en uitspraken vindt u nu al 20 jaar op citaten.net.
Theodor Adorno

Theodor Adorno

Duits filosoof, criticus en componist
Leefde van: 1903-1969
Categorie: Muziek | Politiek | Filosofen | Media
Bekijk alle citaten van Theodor Adorno.

Over Theodor Adorno

Theodor Ludwig Wiesengrund Adorno (Frankfurt am Main, 11 september 1903 Visp (Zwitserland), 6 augustus 1969) was een Duits socioloog, filosoof, musicoloog, componist en literatuurcriticus.

Theodor W. Adorno studeerde aan de Universiteit van Oxford en profileerde zich al vroeg als socioloog. Daarnaast was hij hoofdzakelijk een filosofisch denker. Het etiket "sociaal filosoof" benadrukt het sociaal-kritisch aspect van zijn filosofisch denken, dat vanaf 1945 een intellectueel prominent standpunt werd binnen de kritische theorie van de Frankfurter Schule. Samen met Max Horkheimer, Walter Benjamin en Herbert Marcuse was hij een grondlegger van deze filosofische school, die vanaf de jaren dertig opkwam en later in de jaren zestig een sterke invloed zou uitoefenen op de studentenbewegingen in West-Europa. De denkbeelden van de Frankfurter Schule kregen geleidelijk ook invloed binnen de sociale wetenschappen.
Zijn bekendste werk, De dialectiek van de verlichting, schreef hij samen met Max Horkheimer. Daarin beschreven zij hoe de Verlichting, die staat voor rationaliteit en vooruitgangsgeloof, omsloeg in haar tegendeel, en hoe de natuurdwang gereproduceerd wordt in beheersingsdwang. Als voorbeeld verwezen ze naar de holocaust.
De filosofie van Adorno is niet zozeer een positief systeem, maar meer een kritiek op bestaande systemen. Hij richtte zich met name tegen de repressieve kapitalistische maatschappij (hoewel hij de communistische niet als beter beschouwde). De kapitalistische maatschappij is in Adorno's ogen een maatschappij van gelijkschakeling en gelijkvormigheid waarin het niet-identieke wordt onderdrukt.
Als componist kon hij niet ontsnappen aan de schaduw van zijn leraar Alban Berg; wel betrad hij meermaals muziekfilosofisch terrein. Adorno schreef het indertijd invloedrijke, maar thans sterk bekritiseerde boek "Philosophie der neuen Musik", dat gedurende vele decennia met name het Duitse muziekklimaat ingrijpend zou bepalen. In het boek maakt hij een vergelijking tussen de muziek van Schönberg en die van Stravinsky, die hij in het voordeel van de eerste laat uitvallen.
Hij was ook een prominent lid van het Institut für Sozialforschung, meestal Frankfurter Schule genoemd.

Uit Wikipedia